Economenclub: Armoede treft bijna een derde van Curaçao, maar beleid blijft uit
WILLEMSTAD – Ongeveer dertig procent van de bevolking op Curaçao leeft onder de armoedegrens, terwijl concrete maatregelen uitblijven. Dat bleek tijdens een seminar over armoede, waar opnieuw werd benadrukt dat oplossingen al jaren bekend zijn, maar de uitvoering achterblijft.
Tijdens het seminar, georganiseerd door de Association of Dutch Caribbean Economists, presenteerden onder meer het Centraal Bureau voor de Statistiek, de Sociaal-Economische Raad en de Ombudsman hun inzichten. Daaruit kwam een consistent beeld naar voren: armoede is geen randverschijnsel, maar een structureel probleem dat meerdere lagen van de samenleving raakt.
Volgens cijfers die tijdens de bijeenkomst zijn gedeeld, leven niet alleen werklozen in armoede, maar ook mensen met een baan. Economische groei vertaalt zich bovendien niet automatisch in een verbetering van de leefsituatie van huishoudens.
Armoede-index
Een alternatieve meting van het Centraal Bureau voor de Statistiek, de zogeheten multidimensionale armoede-index, laat zien dat wijken als Paradijs, Scharloo, Wishi, Otrobanda en Westpunt tot de zwaarst getroffen gebieden behoren.
De Sociaal-Economische Raad stelt dat armoede een systeemvraagstuk is, dat vraagt om samenhangend beleid en betrokkenheid van meerdere ministeries. Het gaat daarbij om basisvoorzieningen zoals schoon drinkwater, huisvesting, voedsel en inkomen. Kinderen die in armoede opgroeien beginnen volgens de deelnemers met een structurele achterstand.
Opvallend is dat de Ombudsman al in 2022 een brief aan de regering stuurde over dit onderwerp, waarop tot op heden geen reactie is gekomen. Tijdens recente discussies in de Staten werd wel aangegeven dat een antwoord van de regering binnenkort wordt verwacht.
Sociale impact
De sociale impact van armoede is volgens de aanwezigen groot. Voortdurende stress, schaamte en onzekerheid bepalen het dagelijks leven van getroffen huishoudens. Daarbij werd benadrukt dat ook nieuwe groepen, zoals gepensioneerden die moeten rondkomen van alleen een ouderdomsuitkering, steeds vaker in de problemen komen.
Hoewel er in de afgelopen jaren tal van rapporten en analyses zijn verschenen met mogelijke oplossingen, blijft de uitvoering volgens de sprekers achter. Naast de overheid wordt ook een rol gezien voor maatschappelijke organisaties en het bedrijfsleven, maar de nadruk ligt op de noodzaak van concreet beleid en daadkrachtige uitvoering.
De conclusie van het seminar is dan ook dat verdere discussie niet langer voldoende is. Zonder gerichte en samenhangende actie dreigt armoede op Curaçao een hardnekkig en groeiend probleem te blijven.
